“Spitter, spetter, spater, lekker in het water” sprak een Nederlandsche dichter ooit. Ik dacht gelijk aan poep. Maar goed, zo zit ik dan in elkaar. Het ging slechts over onschuldige regendruppeltjes. (over de schuldige regendruppeltjes gaan we het niet hebben, die hebben straf!) En hoe vrolijk dat dat spetteren ook klinkt in dit gezellige poem, zo leuk is spetteren in het echte leven niet hoor! Iedereen die ooit een kleine voedselvergiftiging heeft opgelopen door grnalen te eten die branden op je tong, weet waar ik het over heb. En dan hebben we het niet eens over spetters vloebaar metaal die vrijkomen als je zo’n koddig sterretje aansteekt tijdens de oudejaarsviering! Onschuldig kindervermaeck? Me reet! En dat brengt ons weer bij poep. Zo zie je maar dat alles in een ronde beweging gaat. The Circle of Life. Pf zoals Oprah zegt: “A Full Circle”

O My god, I’m having an “O moment” here!

Beluister deze show hieronder door op het play-knopje te drukken:

Vroeger vertelde mijn moeder mij altijd een sprookje voor het slapengaan. Dan ging ze op de rand van mijn bed zitten en zong ze over regendruppels op rozen en snorharen van kleine katjes. Al denk ik nu dat dat ook stukjes Sound of Music kunnen zijn. Soms leef ik een beetje in mijn eigen wereldje. Maar ik dwaal af. Mams las voor en ging er dan vanuit dat ik vervolgens in dromenland verder zou denken aan kabouters en pratende muizen. Nu was ik als 10 jarige redelijk nuchter wat dat betreft. Wat drank betreft overigens ook. Waarom bleef Sneeuwwitje in 1 huis met 7 kleine mannetjes in een bos zitten en praatte ze met de dieren? Waarom liftte Kleinduimpje niet gewoon naar huis toen hij de weg kwijt was? Wist Goudlokje wel dat beren eigenlijk enorm wilde beesten zijn en je bij het minste geringste in stukken scheuren? Waarom liet Assepoester niet gewoon haar emailadres achter?

Ow, trouwens. Kleinduimpje liftte niet naar huis omdat hij een klei duimpje heeft. Vandaar.

Beluister deze show hieronder door op het play-knopje te drukken:

Ooit, toen Marc en Ramon nog kinderachtiger waren dan nu, hadden ze het idee om een allesomvattende BV op te richten. Een BV waarin al hun goede ideeen samenkwamen en waaruit producten zouden komen die de samenleving van algemeen nut zouden zijn en die voor een eerlijke, marktconforme prijs aan de man (en/of vrouw) konden worden gebracht. Een bedrijf waar iedereen het naar zijn zin zou hebben en waar je de hele dag in je blote kont kon lopen. (Ik zei al, we waren toen nog veel kinderachtiger. Iedereen weet dat het inmiddels met die hete koffieautomaten en autofeeders van copieeerapparaten echt geen goed idee meer is). World Enterprises Incorporated zou het heten. Of BloteBipsBV. Daar waren we nog niet uit. Het was ook eigenlijk niet zo’n goed idee.

Alhoewel de naam “World Enterprises Incorporated” best nog wel potentie had. “BloteBipsBV” trouwens ook.

Beluister deze show hieronder door op het play-knopje te drukken:

Hier volgt een soort van politiek statement. Mocht u bij de politie of stadswacht behoren: vat het niet persoonlijk op. Ofzo…

De stadswacht is een welkome aanvulling op de hedendaagse verloederende samenleving. Een frisse “Hela, wat doet u daar?” of een vermanende “Zeg, rakker. Staak ogenblikkelijk uw geraas!” kan niet meer dan als “fijn” bestempeld worden in een agglomeratie waarin de sterke arm der wet wel eens een oogje moet toeknijpen vanwege peroneelstekort. Jammer genoeg worden voor deze “net-niet-volledige-politiefuncties” soms (gelukkig niet altijd!) complete *lelijk woord* aangenomen die er een genoegen in scheppen het tekort onder hun hersenpan te compenseren met een bonnenboekje. Maar ik heb er ook dingen van geleerd, hoor. Want ik kan nu enorm goed tot 10 tellen.

En tot 49 euro 50.

Beluister deze show hieronder door op het play-knopje te drukken:

Het leven is één grote tandartsenpraktijk… Het is een kwestie van kiezen. Tandartsen staan daarom vrij makkelijk in het leven. Zij hebben gekozen voor een opleiding die garant stond voor een grote auto en een huis waar je omheen kunt lopen. Tandartsen zijn lucky bastards! Iedereen kijkt tegen ze op, vooral als je in een stoel ligt. Ik bedoel, er is nog nooit een feestje geweest waarop een tandarts binnenkwam en dat de gastvrouw zei tegen de pianist, die op dat moment net klaar was met de laatste hits van Tom Jones:” ach gut, kijk… daar heb je hem. Jammer dat ie nu onder brug slaapt. hij is (en dan op fluistertoon) …tandarts… Wie wil er nog een Ferrero Rocher?” (en dat is dan weer slecht voor je kiezen) Draaf ik door? Nee! Tandartsen kunnen alles doen wat ze willen! Ze kunnen je zelfs pijn doen en je bent ze achteraf nog dankbaar ook! WOW! Welke vuilnisman kan dat zeggen?

Zoals je al begreep gaat deze show over kiezen. En niet over tandartsen. En dat is maar goed ook. Eikels.

Beluister deze show hieronder door op het play-knopje te drukken:

Wat is geel? En als het tegen je oog aankomt, ben je dood? Een veelvuldig gemaakte grap op verjaarsfeestjes. Met als ultieme hoogtepunt het antwoord: een trein!
Kanaries zijn ook geel en hebben ook van dat soort grappen. En kanaries hebben een enorm slecht gevoel voor humor. Maar daar gaat deze show niet over. Hij gaat uiteraard wel over kanaries. Maar meer kan ik daar nu niet over vertellen want dan zou ik de hele grap van de show verraden. Want kanaries zélf zijn dan wel niet grappig, verhalen over die kanaries juist wél!

Overigens kunnen dit ook parkieten zijn. Want ik kan ze nooit uit elkaar houden. En dat is dan weer iets waar kanaries absoluut geen moeite mee hebben. Niet dat ze me dat persoonlijk hebben verteld. Maar daar ga ik gewoon vanuit.

Beluister deze show hieronder door op het play-knopje te drukken:

12 Jaar geleden, in 1996 was het alweer. Franklin Brown (die agent uit de Dordtse Stadspolders) en Maxime zongen over de De Eerste Keer op het Eurovisiesongfestival. En heel toevallig was het ook hun eerste keer op het Eurovisiesongfestival. Heel Nederland was hysterisch en dit was een legendarische tv herinnering. En als we een willekeurige tv criticus/becommentator erbij nemen dan zou die je daar heel veel over kunnen vertellen. Over hoe leuk Franklin en Maxime hun lengteverschil gebruikten om een grappige act te maken en hoe Franklin na die “eerste keer” ook wel zin had in een tweede en derde keer had. En dan voornamelijk met zijn vrouwelijke collega’s.

Gelukkig zijn die critici nu op vakantie en hebben wij een hele show gemaakt waarin we jou doorzagen over onze favoriete tv-momentjes.

Beluister deze show hieronder door op het play-knopje te drukken:

Er was eens…een tijd dat “happen naar Pijenenburg” gewoon “koekhappen” was. Toen een virus nog gewoon een griepje was en toen sms nog met sm werd verward… Toen was de tijd dat jullie vriendjes nog niet konden zwemmen. Olijke Ramonneponnie en Guitige Marckieparkie stonden tussen hun vriendjes in het door chloorgeur doorweekte gebouwtje met het kleinste zwembadje in een woonplaats die, om de betrokkenen te beschermen, hier niet nader genoemd wordt. In dat zwembad woonde ook een heks. En weet je wat het meest storende aan dit verhaal is? Het is geen sprookje!

Beluister deze show hieronder door op het play-knopje te drukken:

Aangezien we wel eens willen weten of we deze pagina voor Jan met een geslachtsdeel als achternaam of voor de kat haar genetalia zitten te maken, leek het ons een puik idee onze Poll weer eens te gebruiken. We zouden natuurlijk ook gewoon onze Nedstats kunnen nakijken. Maar daar zie je alleen maar op of iemand er was. En daar hebben we natuurlijk niet zoveel aan. Ik was ook wel eens bij de tandarts. Maar dat deed ik ook niet voor mijn plezier. En daar komt bij: een statistiekje is ook maar een statistiekje… (kunnen jullie ons er in elk geval niet van beschuldigen dat we geen statements hier maken).

Laat dus ff een mening achter. Weten wij ook weer waarvoor we het doen.

• Frisgenoeg.nl is...

  • Koel, Kek, Leuk, Da Bomba en Toppie!
  • Voor Droeftoeters en Sneuneuzen.
  • antwoord 1 + "maar wel jammer dat ze zo verschrikkelijk weinig/onregelmatig updaten.
  • Zonde van mijn tijd.
  • Zonde van Marc's tijd.
  • Zonde van Ramon's tijd.
  • zonde van de tijd van mensen zonder humor
  • Add an Answer

  View Results

Collega’s zijn fijne mensen. De meeste collega’s dan. Want je hebt er natuurlijk ook enorme bloedzuigers bijzitten. Dat je op maandagochtend een paperclip wilt pakken uit zo’n magnetisch paperclippotje en dat een fijne co-werker zijn lunchtijd heeft besteed met het handmatig rijgen van paperclips tot een olijke ketting van 8 meter. Waarna hij waarschijnlijk de printer bij de koffieautomaat heeft laten jammen, gevolgd door het verstoppen van het toilet op de tweede.

Marc en Ramon zijn geen collega’s. Dus dat scheelt een hoop problemen.

Beluister deze show hieronder door op het play-knopje te drukken:

Ooit zong Hepie samen met haar nichtje Hepie over een kussen waarop ze lagen te dromen. Marc en Ramon doen dat ook. Alleen niet op hetzelfde kussen. Sterker nog: Niet eens in hetzelfde bed! Alleen ligt er tussen hun hoofd en dat met ganzendons gevulde sloop een badstof doekje. Welke geheimen bergen Marc en Ramon? Welke mysterien huizen in hunnen slaepkaemer? Welke Raadselen houden jullie vriendjes voor jullie verborgen? Zijn we eigenlijk wel vrienden? Want vrienden delen toch juist al hun geheimen? Klik maar gauw op die knop…dan weet je het!

Beluister deze show hieronder door op het play-knopje te drukken: