Vraag een vraag
Podcast: Download
“Marc en Ramon! Mag ik jullie iets vragen?”, is zo’n vraag die regelmatig gesteld wordt. Heel bijdehand zijn wij dan geneigd te antwoorden: “Nou, dat is dan bij deze gedaan!”. Marc en Ramon lachen zo met zijn tweeeeen heel wat af in hun vuistje (of is het knuistje?).
Maar alle gekheid op een stokje (om even een belachelijke uitdrukking te gebruiken). Iedereen wil wel eens iets aan een celebrity vragen. Zo is Robbie Williams regelmatig gevraagd of hij lekker heeft geslapen. Maar ook minder bekende mensen krijgen vaak vragen. Zo werd er aan de buurvrouw van Marc’s ouders pas nog gevraagd door de kaasboer of het een onsje meer mocht zijn. Zo zie je maar. Vragen doet iedereen. Maar wat zou je ons nou eens een keertje ECHT willen vragen?
(De Buurvrouw van Marc’s ouders vond het trouwens geen probleem dat het een onsje meer was)
Beluister deze show hieronder of download ‘em hier:
[audio:http://podplaza.nl/mediafiles/103662/De_Grote_Marc_en_Ramon_Show_039.mp3]
"Mr. Watson? Are you there?", waren de eerste woorden die ooit over de telefoon werden gezegd. Tegenwoordig weet je zoiets zeker. Want er gaat een belletje over aan de ontvangende kant. Tenzij je Mr. Watson zelf natuurlijk belt. Dan gaat dat belletje natuurlijk ook af, maar hij neemt hoogstwaarschijnlijk niet op. Want hij is al heel lang geleden overleden. Waarschijnlijk omdat hij een eenvoudige ziekte had, die inmiddels met zeer eenvoudige medicijnen verholpen zou kunnen worden. Dus Meneer Watson heeft mooi pech gehad. Had ie maar een beetje moeten oppassen. En niet in een dilligence naast een verkouden jonkvrouwe uit Parijs moeten gaan zitten omdat ze zo’n laag uitgesneden decolleté had (waarschijnlijk was dat ook de reden waarom ze zo verkouden was). 
Lange Rijen, opruiende jongeren, losse boutjes, rammelende achtbanen, plat gelegde bordjes hoge prijzen, chagerijnige hooggeblondeerde dames met een navelpiercing en een truitje dat ze beter 20 kilo geleden aan hadden kunnen trekken…zucht… het brengt me weer weemoedig naar die tijden van weleer dat de kermis nog leuk was, de suikerspinnen nog zoet en het parkeren gratis. 
