“Spitter, spetter, spater, lekker in het water” sprak een Nederlandsche dichter ooit. Ik dacht gelijk aan poep. Maar goed, zo zit ik dan in elkaar. Het ging slechts over onschuldige regendruppeltjes. (over de schuldige regendruppeltjes gaan we het niet hebben, die hebben straf!) En hoe vrolijk dat dat spetteren ook klinkt in dit gezellige poem, zo leuk is spetteren in het echte leven niet hoor! Iedereen die ooit een kleine voedselvergiftiging heeft opgelopen door grnalen te eten die branden op je tong, weet waar ik het over heb. En dan hebben we het niet eens over spetters vloebaar metaal die vrijkomen als je zo’n koddig sterretje aansteekt tijdens de oudejaarsviering! Onschuldig kindervermaeck? Me reet! En dat brengt ons weer bij poep. Zo zie je maar dat alles in een ronde beweging gaat. The Circle of Life. Pf zoals Oprah zegt: “A Full Circle”

O My god, I’m having an “O moment” here!

Beluister deze show hieronder door op het play-knopje te drukken:

Vroeger vertelde mijn moeder mij altijd een sprookje voor het slapengaan. Dan ging ze op de rand van mijn bed zitten en zong ze over regendruppels op rozen en snorharen van kleine katjes. Al denk ik nu dat dat ook stukjes Sound of Music kunnen zijn. Soms leef ik een beetje in mijn eigen wereldje. Maar ik dwaal af. Mams las voor en ging er dan vanuit dat ik vervolgens in dromenland verder zou denken aan kabouters en pratende muizen. Nu was ik als 10 jarige redelijk nuchter wat dat betreft. Wat drank betreft overigens ook. Waarom bleef Sneeuwwitje in 1 huis met 7 kleine mannetjes in een bos zitten en praatte ze met de dieren? Waarom liftte Kleinduimpje niet gewoon naar huis toen hij de weg kwijt was? Wist Goudlokje wel dat beren eigenlijk enorm wilde beesten zijn en je bij het minste geringste in stukken scheuren? Waarom liet Assepoester niet gewoon haar emailadres achter?

Ow, trouwens. Kleinduimpje liftte niet naar huis omdat hij een klei duimpje heeft. Vandaar.

Beluister deze show hieronder door op het play-knopje te drukken:

Ooit, toen Marc en Ramon nog kinderachtiger waren dan nu, hadden ze het idee om een allesomvattende BV op te richten. Een BV waarin al hun goede ideeen samenkwamen en waaruit producten zouden komen die de samenleving van algemeen nut zouden zijn en die voor een eerlijke, marktconforme prijs aan de man (en/of vrouw) konden worden gebracht. Een bedrijf waar iedereen het naar zijn zin zou hebben en waar je de hele dag in je blote kont kon lopen. (Ik zei al, we waren toen nog veel kinderachtiger. Iedereen weet dat het inmiddels met die hete koffieautomaten en autofeeders van copieeerapparaten echt geen goed idee meer is). World Enterprises Incorporated zou het heten. Of BloteBipsBV. Daar waren we nog niet uit. Het was ook eigenlijk niet zo’n goed idee.

Alhoewel de naam “World Enterprises Incorporated” best nog wel potentie had. “BloteBipsBV” trouwens ook.

Beluister deze show hieronder door op het play-knopje te drukken:

Hier volgt een soort van politiek statement. Mocht u bij de politie of stadswacht behoren: vat het niet persoonlijk op. Ofzo…

De stadswacht is een welkome aanvulling op de hedendaagse verloederende samenleving. Een frisse “Hela, wat doet u daar?” of een vermanende “Zeg, rakker. Staak ogenblikkelijk uw geraas!” kan niet meer dan als “fijn” bestempeld worden in een agglomeratie waarin de sterke arm der wet wel eens een oogje moet toeknijpen vanwege peroneelstekort. Jammer genoeg worden voor deze “net-niet-volledige-politiefuncties” soms (gelukkig niet altijd!) complete *lelijk woord* aangenomen die er een genoegen in scheppen het tekort onder hun hersenpan te compenseren met een bonnenboekje. Maar ik heb er ook dingen van geleerd, hoor. Want ik kan nu enorm goed tot 10 tellen.

En tot 49 euro 50.

Beluister deze show hieronder door op het play-knopje te drukken:

Het leven is één grote tandartsenpraktijk… Het is een kwestie van kiezen. Tandartsen staan daarom vrij makkelijk in het leven. Zij hebben gekozen voor een opleiding die garant stond voor een grote auto en een huis waar je omheen kunt lopen. Tandartsen zijn lucky bastards! Iedereen kijkt tegen ze op, vooral als je in een stoel ligt. Ik bedoel, er is nog nooit een feestje geweest waarop een tandarts binnenkwam en dat de gastvrouw zei tegen de pianist, die op dat moment net klaar was met de laatste hits van Tom Jones:” ach gut, kijk… daar heb je hem. Jammer dat ie nu onder brug slaapt. hij is (en dan op fluistertoon) …tandarts… Wie wil er nog een Ferrero Rocher?” (en dat is dan weer slecht voor je kiezen) Draaf ik door? Nee! Tandartsen kunnen alles doen wat ze willen! Ze kunnen je zelfs pijn doen en je bent ze achteraf nog dankbaar ook! WOW! Welke vuilnisman kan dat zeggen?

Zoals je al begreep gaat deze show over kiezen. En niet over tandartsen. En dat is maar goed ook. Eikels.

Beluister deze show hieronder door op het play-knopje te drukken: